De darmflora van een paard is een zeer gevoelig ecosysteem van miljarden micro-organismen. In de natuur zijn paarden erop ingesteld om vezelrijk en schraal te eten. Onze moderne stalpraktijken (hoge zetmeelconcentraties in krachtvoer, lange vreetpauzes, stress in de kudde, noodzakelijke medicatietoedieningen of ontwormingskuren) overbelasten dit systeem echter vaak.
Wanneer te veel onverteerde suiker en zetmeel in de blinde en dikke darm terechtkomen, raakt het bacteriële evenwicht verstoord. De pH-waarde daalt drastisch – het paard verzuurt van binnenuit. In deze zure omgeving sterven de nuttige, ruwe celstof verterende bacteriestammen massaal af. Bij dit biologische afbraakproces komen stofwisselingsgiften vrij, die het gevoelige darmslijmvlies irriteren en direct in de bloedbaan kunnen terechtkomen. De ontgiftingsorganen raken overbelast, het paard ontwikkelt sterk ruikend mestwater, lijdt aan pijnlijke winderigheid en slaat overtollige zuren op in het spierweefsel. Het is van cruciaal belang om deze vicieuze cirkel van verzuring en dysbiose proactief te doorbreken.